Deel dit bericht:

De vriendelijke vrouwenstem op het station klinkt over het perron: ‘de Thalys uit Parijs arriveert over enkele minuten op spoor 14.  Voor deze trein geldt een toeslag …. ‘ Ik hoor het wel maar luister niet want nog heel even en dan zal Leon mij omarmen, nog voordat hij zijn bagage nonchalant naast zich zal laten vallen. Zijn handen zullen mij voorzichtig maar stevig vasthouden, alsof hij met ovenhandschoenen een rijke stoofpot uit de oven tilt. Ik zal eerst mijn gezicht in zijn hals verbergen voordat ik mijn hoofd optil voor de kus waar we al maanden naar smachten.

Een man op een perronbankje praat onverstoorbaar door terwijl ik heen en weer loop. Zijn witte oordopjes steken mooi af bij zijn donkerbruine haar. ‘Cargo X 76 is vertraagd. De sukkels in Liverpool weten niet hoe ze om moeten gaan met de Brexit. Ik wilde dat we er nooit aan ……’ Hij fronst zijn wenkbrauwen als ik hem passeer. Waren begonnen, vul ik in gedachten aan. Hij en ik zijn de enigen wachtenden op de trein van 19.46 uur. Het labeltje aan zijn tas verraadt dat hij zal instappen op weg naar Brussel, en ik …… ik heb geen bagage. Ik wacht op Leon.

De avondzon vonkt op de donkere ramen als de trein hoestend en sputterend tot stilstand komt. Na tergend trage seconden klappen de deuren open, de eerste mensen dringen zich naar buiten, ze trekken de stang van hun koffertje omhoog en verdwijnen in de muil van de roltrappen. Ergens in deze trein zal Leon opstaan, zijn jas omslaan en nog in de deuropening naar mij roepen. De man van Cargo X 76 praat nog steeds als hij de treeplank opstapt. Onze blikken raken elkaar vluchtig maar ik gun hem geen aandacht.

Steeds sneller loop ik heen en weer, terwijl ik prevel ‘Leon, mijn lief Leon, waar ben je? Heb je de trein gemist?’ De conducteur zet zijn lippen aan zijn fluitje. Pfieieeieuw…  Nog voordat het geluid is weggestorven, sluiten de deuren met een kwaadaardige klap. Terwijl de trein langzaam snelheid maakt, neem ik plaats op het bankje waar de witte oordopjes tevergeefs wachten op hun eigenaar. Ik duw ze in mijn oren om de stem van mijn moeder buiten te sluiten: ‘om 20.46 uur arriveert de Thalys uit Parijs op spoor 14. Voor deze trein ….. ‘

Dit verhaal heb ik ingezonden voor de schrijfwedstrijd ‘de stem van mijn moeder’, helaas zonder resultaat.

Je vindt misschien dit ook leuk..

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.