Koopjes & ik zijn als teflon en hapjespan

Deel dit bericht:

Ik had een liefdevolle jeugd in Haarlem Noord, maar termen als uit-de-band-springen, geld-verbrassen, op-de-bonnefooi-naar-Parijs-vertrekken, stonden niet in het woordenboek in het ouderlijk huis. Nog zie ik me naast mijn moeder met een boodschappenlijstje van winkel naar winkel huppelen, want zij was belust op koopjes én hield van kwaliteit. We haalden gebakjes bij Bijman op de Eksterlaan, en de vleeswaren, kaas en eieren kwamen van de Centra op de hoek van de Muiderslotweg. Om een of andere reden vond mijn moeder de vleeswaren bij de Albert Heijn niet goed genoeg. Het was een sport om zowel het lekkerste maaltje bijeen te sprokkelen en toch de koopjes op de kop te tikken. Als mijn moeder een gedeukt, dus afgeprijsd, blik doperwten in de schappen ontwaarde, was haar hele dag goed.

Ik heb dus niet van een vreemde, die zwakte voor de gratis spaarzegels bij de Albert Heijn. Het maakt niet uit dat ik een keukenla vol pannen in alle soorten en maten heb, de belofte dat je met een velletje geplakte zegels 20 euro kunt besparen, is als de verlokkende fluit van de rattenvanger van Hamelen voor mij. Zet mij voor een etalage met SALE-posters en ik sta al met een been binnen. Noem een kortingspasje en ik heb het, vroeger in de portemonnee, tegenwoordig in een app. Online winkelen is helemaal een no go, omdat na elke aanschaf de onvermijdelijke e-mailnieuwsbrief volgt, waarin nog meer korting wordt beloofd. Wouw, nu 25% korting op mascara bij Douglas, waar is die bestelknop?

Ik werk zelf  in deze business, en de marketingtrucjes zie ik echt wel van mijlenver aankomen. En toch trap ik steeds weer in de verleidelijke lokroep om koopjes te scoren. Tot ik het bespaarstemmetje negeerde en vanuit huis in een rechte lijn naar de boetiek in de Schaghelstraat liep.  Ik haalde onvervaard een jurk uit het rek en stapte zonder het prijskaartje te checken de paskamer in. Ging niet van mijn stokje toen er een prijzig bijpassend setje oorbellen op de toonbank belandde. Ik zwaaide onbekommerd met de pinpas. Waarom? Daarom. Omdat 2020 een rotjaar is, de regen tegen de ruiten klappert en de bioscoop nog steeds dicht is. Heerlijk om de big spender in mij los te laten. Ik weet nu al wat mijn goede voornemens voor 2021 zijn.