Mons Aurea opent haar deuren

Deel dit bericht:

Maar liefst 24 jaar had het bestuur moeten wachten op een nieuw schoolgebouw voor de leerlingen van de huishoud- en industrieschool maar op 1 maart 1960 is het dan eindelijk zover, de school aan de Garenkokerskade is klaar voor gebruik. Het gebouw aan de Gedempte Voldersgracht was te klein, ouderwets en lekte bovendien. In 1936 had het bestuur groen licht gekregen voor de bouw van een nieuwe school, maar doorde Tweede Wereldoorlog werden de bouwplannen uitgesteld.

‘Gouden Berg aan Garenkokerskade plechtig ingewijd’
kopt het Haarlems Dagblad (toen nog een avondkrant). Eerder die dag had de tijdelijke bisschop van Haarlem, dr. J.A. E. van Dodewaard de school ingezegend. Het was verder een sobere aangelegenheid voor de leden van het bestuur, de bouwers en de architect Jan van der Laan. De heer Emmerik van het bestuur kreeg bij deze gelegenheid een onderscheiding van de Paus voor zijn jarenlange inspanningen en geduld om Mons Aurea te realiseren. Hij werd benoemd tot ridder in de orde van St. Sylvester.

Twee maanden later, op 11 mei wordt de school geopend voor de overige hoogwaardigheidsbekleders, zoals de Haarlemse wethouder mevrouw Scheltema, en de heer Broekman, Directeur – Generaal van het ministerie voor Onderwijs. Broekman spreekt  in een toespraak gekscherend over de ‘brug der zuchten’, daarbij doelend op de moeilijkheden bij de bouw en het moeizame overleg tussen het bestuur van de school en de overheid. Mons Aurea is dan ook ‘de duurste huishoudschool’ in Nederland schrijft het Haarlems Dagblad in een verslag. Wethouder Scheltema-Conradi is van mening dat: elk meisje onderwijs op een huishoudschool moet volgen, ook als voorbereiding op de beroepsopleiding’. Zij spreekt daarmee uit wat velen in die tijd nog denken: dat meisjes voorbereid moeten worden op hun taak als huisvrouw en huismoeder. Waar leer je dat beter dan op een huishoudschool?

Verder biedt het ondersteunende personeel een koffiezetapparaat aanbiedt en  de jongste en de oudste leerling, Carla Seidel en Ans Dekker bieden een uitgeholde meloen aan met daarin een miniatuur aquarium, als verwijzing naar het echte aquarium in de hal. Waarom een meloen? ‘Waarschijnlijk omdat deze vrucht toen nog nieuw en spannend was’ zegt Carla desgevraagd. Zij kan zich de opening nog goed herinneren en vooral hoe blij ze was met het nieuwe gebouw. De tekst van het spotliedje op het oude gebouw komt 60 jaar na dato spontaan naar boven:

‘Ik heb nog wel een herinnering,
Hoe het op de Voldersgracht was,
Als het maar niet stormde of regende,
Dan was dat al een groot ding.