Kathinka van de huishoudschool

Deel dit bericht:

Meisjesboeken waren ongekend populair in de jaren zestig en zeventig. Talloze tienermeisjes droomden weg bij verhalen over andere meisjes op de rand van volwassenheid. Vaak waren het meisjes die nét iets meer durfden dan jijzelf.  

Meestal hadden ze een slungelige onbeholpen meisje als hoofdpersoon, wars van make-up en ijdeltuiterij en toch aantrekkelijk zonder het zelf door te hebben. De hoofdpersoon werd omringd door een groepje vriendinnen, met elk een iets ander karaktertrekje, verlegen, chaotisch of juist brutaal zodat het contrast goed zichtbaar werd.  Meisjes met oer-Hollandse namen als Jet, Merel of Anneke beleefden doldwaze avonturen die gelukkig altijd goed aflopen en de moraal wordt nooit uit het oog verloren. Geen  meisjesboek is compleet zonder een levensles.

Ook de huishoudschool werd geportretteerd in een eigen serie: Kathinka van de Huishoudschool. Freddy Hagers, pseudoniem van Guus Bethlem, schreef 5 boeken over Kathinka en haar vriendinnen. In Kathinka van de Huishoudschool dreigt een bootreis voor zieke en gebrekkige kinderen in het water te vallen omdat er niet genoeg personeel is. Gelukkig helpen Kathinka en haar vriendinnen de kapitein, ‘oom Doc’, uit de brand en gaan ze na diverse verwikkelingen in Harderwijk aan boord van het hospitaalschip “Bon Voyage’. De kapitein deelt op de eerste vaardag honderden ansichtkaarten uit:

En daar is Hanneke terug. Ze is de ziekenzalen rond geweest en torst een indrukwekkende vracht ansichtkaarten, die ze voor Kathinka op de keukentafel deponeert. Want Kathinka is door oom Doc belast met het in ontvangst nemen en uitdelen van de post…. Het leek haar een enige taak. Nu kijkt ze verbijsterd naar de torenhoge stapel voor haar, die op het punt van omvallen staat, wanneer ze niet haastig ingrijpt. (….)

En die moeten allemaal op één dag weg? Waarschijnlijk waren die briefkaarten bedoeld voor de hele reis’. 

Maar dan staat Hanneke opeens recht. ‘Nee’ schudt ze fel,
‘begrijpen jullie dat niet? Begrijp je dat werkelijk niet? Ik bedoel, wat het voor de stumpertjes moet betekenen om óók eens een kaart te sturen naar familie, naar vriendjes of vriendinnen. Natuurlijk moeten die allemaal op één dag verzonden, ze hebben er immers lang genoeg op gewacht’. Hier…’ze doet een greep in de stapel, lees die maar eens.  
En dan leest Kathinka, onwillekeurig hardop. Wat onbeholpen woorden zijn het, maar diep ontroerend en allemaal getuigend van dit ene, waarvan Hanneke net heeft gesproken: hun alles overheersende vreugde om deze eerste werkelijke vakantie in hun leventje.’

Uiteraard beleven Kathinka en haar vriendinnen nog veel meer tijdens de boottrip, weten ze de kooklessen in de praktijk toe te passen en genieten ze van het Hollandse landschap. Onderweg wordt nog even spannend omdat Kathinka de boot mist en niet te vergeten: amor komt om de hoek kijken. Zoals in alle meisjesboeken: eind goed – al goed.